Van water naar vlees

Beneden in de cave hing, toen wij het huis kochten, al een boiler. Deze deed keurig wat hij moest doen, warm water geven dus. Echter hij draaide op krachtstroom.
Wij wilden de krachtstroom weg hebben, wan deze was niet meer nodig. Maar dan moest ook de boiler omgezet worden naar 220 volt. Dit gebeurde ook, maar het duurde ontzettend lang voor hij op temperatuur was. Daarbij kwam ook nog dat hij lekte en daardoor behoorlijk roestig werd. Wij besloten dus een nieuwe te kopen. Het oude vat er uit, de nieuwe boiler er in.
Prima allemaal, snel warm water en  lekker douchen.
Ik dacht dat het binnenvat van de oude boiler van koper moest zijn, daar zou ik dan misschien nog wat geld voor terug kunnen krijgen. Helaas dus, bij het slopen van de buitenmantel zag ik al snel dat het een stalen vat was.
De avond na de slooppartij hadden wij in Luzy een bbq. Dat was toevallig, de bbq was gemaakt van een in de lengte doorgeslepen binnenvat van een boiler!
Een goed idee dus, nu nog wat rekjes, 2 wielen en bbq-en maar. 
Een helft is natuurlijk voldoende, De andere helft gaat naar Cussy, naar Gonny.

Wat een bak

De nooddouche is gesloopt, we kunnen na wat opstart problemen, de nieuwe douche gebruiken. Een thermostaatkraan die verstopt zat, de aansluiting van de doucheslang die lekte... Een haarscheurtje in het kunststof ding was de oorzaak. Inmiddels hebben we van de fabrikant een deugdelijk onderdeel gekregen van rvs. In de tussentijd konden we wel de stortdouche gebruiken (geen foto's in verband met eventuele jeugdige bloglezertjes).
Nu nog het het laatste project, het eiken blad, met daarop de natuurstenen bak (voor de foto even los opgesteld). 


Het onderstel staat inmiddels in Middelburg klaar om de volgende keer onder het eiken blad te monteren. De badkamer is dan helemaal klaar en de handen weer vrij voor de volgende klus.......

Brocante

Brocante of een vide-grenier. Het is niet zo maar wat.
Meestal als je met je eigen spullen op een markt wilt gaan staan, moet je jezelf daarvoor opgeven.
Je krijgt dan van de desbetreffende functionaris de vraag over hoeveel meter je wilt beschikken.
Het aantal meters bepaalt dan het bedrag dat je moet betalen. Dit varieert van 1 tot 2 euro de meter. Denk niet, als je dan vroeg in de morgen alles uitgestald heb en wat ruimte tekort komt, ik pak er een metertje bij. Dat gaat je opbreken!
Zoals te zien hier op de foto, verschijnen er in de loop van de morgen 2 functionarissen die met een meetlint toezicht houden op het gebruikte stuk straat.
Als alles in orde is wordt je gevraagd de euro's af te tikken, maar als je teveel ruimte inneemt ontstaat er een discussie, gevolgd door een reprimande en de hogere rekening.
Dit allemaal achter de schermen van een leuk dagje brocantes bezoeken.

Een stukje brocante geschiedenis:
le doux Morvan over brocantes

Natuurlijk eten

Wij hebben de boerderij nu anderhalf jaar. Toch komen we nog steeds dingen tegen, waarvan wij niet wisten dat we ze hadden.
Deze zomer zag ik ineens achter op het land dat er een enorme kersenboom stond. Plukken dus! Heerlijke zoete kersen, maar doordat er al jaren niets aan de boom was gedaan, was hij zo hoog dat we een ladder nodig hadden om te plukken.
Verder hebben wij aan fruit en noten: een walnotenboom,  hazelaar, appels, peren, pruimen, druiven, vossenbessen, zwarte bessen, aalbessen, blauwe bessen, aardbeien, en mirabellen.
Toen buurman Yvelin de parkeerplaats maakte en de boel daar omploegde, bedacht buurman Mourot daar een groeibed voor sla te maken, omdat de aarde er zo mooi uitzag.
Lekkere verse sla dus, als we de auto parkeerden, namen we meteen wat verse blaadjes mee.
Bedankt buurman! Als toetje dan vanille-ijs met verse aalbessen, en de dag is compleet.

Ontspannen...

Wat kan het leven mooi zijn!
Voorlopig drukdoende aan het huis, zijn we toch aan het investeren voor de toekomst.
Mooie plekjes, zwemplaatsen, terrassen, gewoon van alles wat leuk is.
Nu kunnen we er niet iedere keer de tijd ervoor nemen, maar als we daar dan eenmaal wonen....
Zoals deze bijvoorbeeld. Lac de Setton, een paradijselijke plek waar overal strandjes zijn om te zwemmen, plekken om te surfen, vissen, varen en niet te vergeten de hemelse terrassen.
Na gedane arbeid met natte kleren van het zweet het water in, heerlijk afkoelen, eruit en wat drinken op het terras.
Het leven kan zwaar zijn....

Toeval of toch niet?

Voordat wij het huis in de morvan kochten bezat ik een huis in Tsjechië.

Tegen het Reuzengebergte aan, waar goed geskied kon worden, Marsov u upice om precies te zijn.

Daar waar het allemaal gebeurde, het skiën  de lessen de gondel en zelfs een radiozender, heette Cerna hora.

Cerna hora betekent de zwarte berg in het Tsjechisch.

Nadat het huis verkocht was, hebben wij dus een huis in de Morvan gekocht.

Wij hadden het al een jaar toen wij hoorden dat de Morvan vanuit het Keltisch betekent:

Zwarte berg.

Een heel gek gevoel kreeg ik even over mij, en beetje kippenvel ook.

Dit kon bijna niet toevallig zijn...

Hulp..

Bezoek kregen we ook. Dirk en Nick, broer en neefje van Josien kwamen, net als vorig jaar, een weekje helpen. Samen een hoge scheidingswand in de schuur zetten en het oude gaas weghalen dat bovenop de stenen tuinmuurtjes staat. Iets waarvan wij nog steeds niet weten waarvoor dit dient, maar iedereen heeft het.
Wij dus niet meer. Fout eigenlijk om Franse tradities te doorbreken, maar wij vonden het gewoon niet mooi.
De ijzeren paaltjes waaraan het gaas vastgemaakt was, werden keurig in de verf gezet, net als het hekje. Alvast voor de komst van de nieuwe toegangspoort, dan heeft al het ijzeren hekwerk alvast dezelfde kleur.
Dan na zo een werkdag even heerlijk relaxen bij het kampvuur met een prikker met vlees, heerlijk frans stokbrood en een glas wijn.
Bedankt Dirk en Nick, hopelijk tot volgend jaar?