Joyeux Noël et une heureuse année 2014

En weer is het jaar bijna om.
Een voor ons erg vruchtbaar jaar wat betreft ons huis in Frankrijk.
Er is weer veel gebeurd, er is meer luxe gekomen. Bijna is het huis zover om ons definitief te ontvangen. Wij hebben er erg veel zin in. En hebben geen idee of wij het Nederlandse zullen gaan missen. (wij denken het niet).
Inmiddels hebben wij daar lieve vrienden en kennissen leren kennen.
Mensen die wij daar regelmatig of anders soms weer ontmoeten. Een gezellige basis.
Als wij daar deze winter zijn, zou het zo leuk zijn om van u , jullie, of jou een nieuwjaarswens te krijgen.
Wij hebben dan in de avonduren een klus erbij.
Het terugsturen van een wens...  Alvast bedankt!

Dear readers.
Our blog is also read by British people, and Americans.
We should be very greatfull if you would send us a new year wish.
Please dont forget to put your adress on it, a wish from us will be send in return!

Liebe Leute,
Wir wissen das auch in Deutschland unsere Blog gelesen  wird.
Es werde schön sein wenn Sie, oder du, uns ein Glückliches Neues Jahr Wunsch schicke.
Bitte vergesse nicht deine Adresse darauf zu schreiben. Wir schicken Euch gern ein Wunsch zurück..           
Our adress, unser adres is:

Ton en Josien
Rue des Brétilles
Ménessaire  21430 
France

van de wal(noot) in het schip

Het is herfst. Beneden aan de weg bij onze parkeerplaats staat een walnotenboom. De opbrengst hiervan is schraal en daar komt nog bij dat hij met zijn riante kruin bijna de electriciteitsdraden  aantikt.
Om problemen te voorkomen hebben wij bedacht om hem flink in te korten, ook in de hoop dat hij over een aantal jaar weer flink walnoten gaat geven.
Zoonlief is mee. Hij wil het snoeiwerk wel voor zijn rekening nemen
Laat in de herfst maar wel met ontbloot bovenlijf deed hij grondig zijn werk. Het was zulk lekker weer!
De dikke takken werden afgezaagd en beneden in hapklare brokken voor de kachel gezaagd. Natuurlijk kwamen de walnoten die er wel in hingen meteen naar beneden. Lekker noten zoeken en brandhout zagen dus.
Eind van de dag bleek dat mijn zoon alleen zijn "old starrs" of hoe die dingen ook mogen heten', mee had.
Vies en nat waren ze. Maar ze hadden hun werk gedaan. Ze kregen een wasbeurt en daarna maar drogen.

Sneeuwmaaien

Eindelijk was het dan zover, de zitmaaier van 35 jaar oud, een echte wheelhorse uit de USA, was klaar. Een defecte brandstofpomp moest uit Amerika komen, en 3 v-snaren moesten vervangen worden.
Een heel gezoek op het internet om deze snaren te vinden, maar uiteindelijk dan toch opgespoord in Friesland.
Hij moest nu nog richting Frankrijk.
Achterop de aanhanger samen met nog meer eikenhout, gingen we die richting uit.
Tegen de avondschemer stond de auto voor de deur in Ménessaire.
Geen zin meer om uit te pakken en de aanhanger te lossen, snel een potje koken en de rit even van je af laten glijden. Dan lekker het bed in.
Als je dan wakker wordt weet je niet wat je ziet:  10 cm sneeuw!
Je gaat heen om het gras te maaien, uiteindelijk hadden we beter een sneeuwschuiver kunnen aanschaffen.
Al met al een mooi pré-wintertje, wat zorgde voor mooie vergezichten...

Fête des pompiers

De Fransen hebben, in tegenstelling tot wij Nederlanders, veel te vieren.
Langs de kant van de weg zie je steeds weer die borden. Borden met: feest van de accordeon, feest van de Charolais-koe, feest van bevrijding, feest van het kind, feest van het feest.
Ook in Moux was er een feest.
Een feest wat te maken had, denk ik, met de brandweer. Les pompiers deden een alleraardigste uitvoering van een toneelstukje.
De mannen kwamen op in ouderwets brandweer tenue, dat vervolgens langzaam uitging.
Grote hilariteit toen bleek dat onder de zwarte pakken, blauwwit gestreept ondergoed zat.
Gelukkig voor de blussers was het bloedheet, en genoten zij van hun exhibitionistme.
Waar dit feest uiteindelijk over ging?
Geen idee, maar het was wel gezellig!

tandje hoger

 Wij hebben niemand die een lint doorknipt. Maar het voelde wel alsof dit moest gebeuren.
Vanaf het moment dat wij het huis hebben, hebben wij onze (echte) tanden gepoetst aan de erg lage, altijd druppelende en lekkende natuursteen bak beneden.
Na voltooien van de douche, moest wel nog een eikenblad op onderstel gemaakt worden, waarop de natuursteen kom op moest.
Alles is nu klaar, het warme en koude water staat erop, en de afvoer zuigt het water vermengt met tandpasta keurig richting fosse septic.
Weer een stap verder!!!

Het hek is van de dam!

Een bericht uit Frankrijk van onze buurman:

Het heeft echt gestormd daar. Schade alom. Het is alsof het zo moest zijn.

Het nieuwe hek hebben we de vorige keer meegenomen maar nog niet geplaatst. Dat staat nog in de schuur. Daar er gegraven moet worden in de rotsachtige grond, gaat de buurman dit doen.

De voorbereidingen hoefden niet meer, de wind heeft werk uit handen genomen. Alleen even de muur voegen, en hij is weer als vanouds. Dan nog even het nieuwe hek. Mooi, mooi, mooi.....

(Steun) balk

Ons plafond daar bestaat uit zogenaamde troggewelven. Stalen balken, met daartussen een rond stuk metselwerk
Daar de stalen balken een overbrugging maken van 7 meter zwiept het staal, als er boven gelopen heb lekker heen en weer. Op zich geeft dat niet, dat is nu eenmaal staal. Maar wij willen liever wat stijvigheid daarin aanbrengen.
In de kamer hadden wij al een oude eikenbalk hiervoor gebruikt. Nu moest in de keuken ook nog zoiets komen.
Deze balk moest wel een stuk langer en zwaarder zijn als in de kamer. Na lang zoeken naar een oude gebruikte eikenbalk van die lengte, hebben wij uiteindelijk de moed opgegeven en een nieuwe besteld.
Vijf meter lang en dan 25 x 15 cm. Een totaal gewicht van zo een 200kg.
Met Nik en Josien hebben we dat ding 30km verderop opgehaald en op de aanhanger 'gegooid'. Met veel schuifwerk ligt hij nu binnen te wachten op het moment dat hij aan een kant de muur in gaat, en aan de andere kant wordt ondersteund door een 3 meter lange eiken balk.

Wordt vervolgd!!