Roestig kunststof

De kringloop in Middelburg verkocht industriële lampen voor heel weinig geld.
Snel heen en er 4 gekocht. Het was echter wel kunststof.
Het ziet er wel uit als aluminium, maar toch... 
Onze lieve buurvrouw uit Cussy en morvan, die heel veel werkt met oude schilderstechnieken, stelde voor om de lampen er uit te laten zien alsof zij jarenlang in een erg vochtige ruimte hadden gehangen, en waren aangetast door roest.
Meerdere lagen verschillende soorten verf, met grof zand bestrooid, zien ze er nu uit als op de foto.
Nog even dan kunnen ze boven de, inmiddels nieuw aangeschafte tafel, opgehangen worden.

We kunnen weer verder...

Nu het brok eiken van 120 kg op zijn plek ligt, en de stalen binten opvangt, kan er afgewerkt worden. Achter de balk komt een verlaagd plafond met led-verlichting, en onder het plafond door komt de afvoerpijp van de afzuigkap die nog moet komen.
Deze afvoerpijp gaat naar de opening in de muur waar nu nog dat hoge raam inzit. Inmiddels staat er een eiken ( ja alweer eiken) kozijn klaar met een paneel erboven.
De onderkant van het paneel komt gelijk met het plafond, en de rest van het kozijn is groter, dus zit dan ook lager. 
Deze zomer een hak klusje dus om het te laten passen. De afvoerpijp van de afzuigkap gaat door het paneel, en is dus dan ook niet meer zichtbaar.
Ook nog een eiken sierklos gemaakt. Deze moet aan 2 kanten onder de balk komen maar dan horizontaal, dat is het mooiste.

Natuurlijk eten, eten natuurlijk.

De tijd nadert dat wij willen wonen op onze plek daar. Gezond leven, meer eten van de natuur.
Een grote tuin met diverse groenten en kruiden.
Bessen van onze struiken, noten van onze bomen en appels, peren en pruimen uit onze boomgaard.
Tijdens een bezoek aan onze buurman ('un apero') werd mij duidelijk dat hij graag viste. Ook dat moet een onderdeel worden van ons Franse leven. De jacht op wild en het vangen van vis.
Na een avond zijn boeken en visgerei te hebben laten zien, beloofde hij mij samen het geluk te gaan beproeven aan het water.
Ik heb nog geen idee waar dat moet gaan gebeuren, daar wij alleen maar beekjes zien, en meren waar een bord verboden te vissen staat. Of zoals hier, vissen onder toezicht.
Ik ben benieuwd!

Details

De zon schijnt, een mooie dag. Even weg uit het huis, een wandeling over de stille paden in en om het dorp.
Als je er de tijd voor neemt, is er zoveel te zien.
Een schijnbaar verlaten huis of schuur, waarvan de eiken lateien, deuren en ramen zolang onbehandeld zijn gebleven, en daardoor in een zoverre staat van ontbinding zijn geraakt, dat ze daardoor weer mooi zijn geworden.
Iets wat je zo aan de muur kan hangen in je huis.
De natuur werkt ook een handje mee...
Een jaren oude druif die door het hek van een woning was gegroeid, en door het overwoekeren door de eigenaar gesnoeid, is één geworden met het gaas.
Er is altijd wel iets te zien, als je maar kijkt...

Terug in het verleden

Als we dan weer in Nederland zijn, denken we met weemoed terug aan die mooie middeleeuwse dorpjes en steden in onze franse omgeving.
Daarom nog een paar prenten van Nolay.
Verborgen achter een doorgaande weg richting hét bourgondische wijngebied en Beaune loop je zo de middeleeuwen in.

Terechte schaamte

Iedere keer als wij in de herfst moeten vertrekken naar Nederland, moet door strenge vorst in de winter, het water afgesloten worden en de leidingen leeggemaakt.
De put die het water afsluit van water is buiten, op de kop van het huis langs de straat.
Vorig jaar voor de winter glipte de sleutel, die kleine messingen op de foto, uit mijn handen en viel tussen de afsluiter door in de put.
Met zaklantaarns gekeken, maar wij konden hem niet meer vinden. Het afsluiten is toen gedaan met de sleutel van de burgemeester, die achter ons woont. Dat het een belangrijk bezit is bleek toen wel. Hij zei mij wel 3x dat de sleutel wel terug moest!
Ik heb toen thuis een sleutel gemaakt, de andere op de foto, die niet optimaal was, maar wel werkte.
Nu een jaar later zijn wij naar Saulieu gegaan, naar het waterleidingsbedrijf om een nieuwe te vragen.
Helaas verwezen zij ons weer terug naar onze gemeente. Zij konden ons niet helpen.
Ook bij ons op het gemeentehuis konden zij ons niet verder helpen.
Vlak voordat wij toch teleurgesteld vertrokken, kwam de burgemeester binnen. Hij, inmiddels over de 70, zei lachend dat wij moesten vissen in de put. Helaas dus.
Twee dagen later stond hij bij ons snuivend en hoestend voor de deur. Hij had griep en was behoorlijk ziek. In zijn hand had hij.......
De sleutel! Hij had met zijn zieke lijf op zijn knieën de sleutel uit de put weten vissen.
Wij zaten, net gedoucht, met een wijntje op de bank toen hij aanklopte.
Misschien dat ik mijn schaamte kan overbrengen aan de lezer?

Hoe het was, hoe het is geworden

De Vloer als eerste. Op de vloer lagen zogenaamde tomettes, een 6-kantige Franse plavuis die in heel veel Franse woningen te zien zijn.
Deze tomettes waren in zand met heel weinig cement gelegd. En lagen dan ook veelal los.

We hebben er zoveel uitgehaald dat wij een gîte ermee kunnen bevloeren.
Daarna de zanderige ondergrond weer met cement gemengd en zoveel als mogelijk gevlakt.
Met egaline daarna de hele vloer zo vlak mogelijk proberen te maken.
Hierover heeft de firma Speedheat uit Oostburg een isolatielaag van 4cm erin gelegd, met daaroverheen geplakt de elektrische vloerverwarming die als hoofdverwarming voor het huis dient.
Zo een 50km verderop in Frankrijk vonden wij de bourgondische dallen die wij graag wilden hebben.
Deze zijn door Frits (het vorige stukje op de blog) gelegd en gevoegd.
Het resultaat zijn wij heel blij mee.
De warme vloeren die apart te regelen zijn geven een heerlijke warmte, en zorgen ervoor dat wij niet keer op keer brandhout hoeven halen en hakken, de gastank of brandstofolietank hoeven laten vullen. Immers een aardgasnet heeft Frankrijk niet op het platte land.