Achter ons woonvertrek is een grote ruimte, mijn schuur zeg maar.
Vanuit daar kom je op de oude hooizolder waar dat gekke landbouwapparaat staat.

De enige manier om naar boven te komen is deze fraaie eigen gebouwde ladder.

Bovenaan hebben ze hem met 2 dwarspalen verstevigd omdat de boel te gammel is. Verder zitten er aan weerskanten stalen platen opgebout op de plaatsen waar hij eerder gebroken was of dreigde te breken.
De onderkant is een cm of 5 opgegeten door de houtworm, en dat hebben ze dan ook met een "stukkie" hout opgevuld om hem wat recht te laten staan.
Over dit staaltje huisvlijt hebben wij alle spullen voor onze slaapkamer boven, met gevaar voor eigen leven, omhoog gesleurd.
Inmiddels hebben wij een echte trap gekocht die wij in mei gaan plaatsen. Wij kunnen niet wachten op het moment dat de beestjes met het hout gecremeerd worden in de kachel!

de cave

Onder het woonvertrek ligt een zogenaamde cave, een wijnkelder, ondergronds vertrek, of geef het een naam. Een enorme ruimte waarvan 3/4 onder het maaiveld ligt en de resterende 1/4 erboven.
In deze cave is nog een authentieke broodoven gemetseld.
Na verloop van tijd, als het werk een beetje vordert daar, hopen wij deze cave als een soort café, kantine, herberg oftewel een gezelligheidsverblijf te kunnen inrichten.

Een bar, gezellige verlichting, lekkere muziek en een pizza of brood geurend in de oven. Een nieuwjaarsfeest, voetbal misschien wel via een beamer, zo droom je lekker verder.
Een broeierige franse avond met wat regen en onweer. De deur van de cave staat open, muziek van de oude platencollectie, die op de pickup gedraaid wordt, het nodigt uit om binnen wat te gaan drinken.
Bekenden,vrienden en familie samen genieten.

Zal dat nu dat bourgondische leven zijn waar men het altijd over heeft?

Een bijzonder toilet hebben wij daar, een bijzondere spoelbak.
In eerste instantie dacht ik aan vroeger. Ik had een Gerosa brommer. Een keer in de week moest er benzine in dat ding, mengsmering om precies te zijn.

Bij de pomp stond dan zo'n cylindervormig vat, waarin je de benzine zelf tot de gewenste hoeveelheid moest oppompen met een zwengel aan de zijkant. Net als bij dit waterreservoir dus.
Je denkt dat het een of andere antieke vinding is, totdat je hem gaat gebruiken; WOOOW wat een power!
Het water wordt dmv luchtdruk de pot ingeblazen, als je niet op tijd maakt dat je wegkomt, blaast ie het papier bijna uit de pot.
Hoe hij precies werkt weet ik nog niet. Ik weet wel, dat hij op een of andere manier lucht aanzuigt en dat weer gebruikt met doorspoelen. Een geweldig stuk oud techniek, ik ga zeker kijken of ik hem (of haar) kan hergebruiken.

Het laat je niet met rust. Wat we daar erg misten, was een tafel. Een tafel voor binnen, maar als wij er in mei  zijn en het zou mooi weer zijn, ook een tafel voor buiten. Dus, spitten op internet voor tafels of materialen.
Dan staan er op het net hardhouten delen van 4cm dik 2.50cm lang en 15cm breed voor € 2,00 per stuk!

Snel erheen en een vrachtje gehaald van dat spul.
Thuis direct aan de gang, en dan verrijst er uit wat hout een tafel voor daar.
Kosten per tafel €18,00.

Dit doen we toch goed he?

Het is alweer bijna een week terug dat wij uit Frankrijk vertrokken. Maar, iedere dag is er hier in Nederland wel iets te doen voor ons huis daar. Neem nu vandaag, zaterdag.

Via internet hebben we diverse adressen opgesnort waar ze mooie oude bouwmaterialen verkopen. Vandaag eerst een adres bij Tilburg bezocht waar echt alles te koop was, schouwen, vloertegels, meubilair en sanitair.

Blikverwijdend om het allemaal te zien. Maar ook, met in het achterhoofd al het werk wat nog moet gebeuren, bereik je snel het punt van verzadiging. Maar desalniettemin erg mooi allemaal.
Daarna even een klein stukje Belgie in. Daar verkochten ze oude geloogde deuren.

We hadden er een paar op het net gezien die, voordat de vloerverwarming aangelegd wordt, geplaatst moeten worden.
Wat veel hadden ze daar, en wat heel veel moois ook.
Uiteindelijk werden het niet de eiken deuren die we in eerste instantie op de website gevonden hadden, maar een dubbele deur van geloogd grenen. 2.50m hoog!

Het moet toch fantastisch worden daar!

Charolais

Nog vergeten, en niet onbelangrijk: de witte franse charolais koe. Een uiterst tevreden stuk vee, die met het hele gezin vader moeder en de kleintjes het hele jaar lekker op de sappige weiden aan het grazen is. Het resultaat... Zelfs de meest principiële niet vleeseter gaat voor de bijl. Zo ontzettend zacht en sappig zo een stukje vlees wat niet is aangetast door stal-stress.

Zondag 19 februari gewoon weer werken op de dag des heren. Josien is de gaten tussen dakbeschot en muurplaat aan het afdichten met kippengaas. Dit om te voorkomen dat er in de toekomst achter onze slaapkamer marters, muizen vogels of ander ongemak gaat nestelen. Een treurig karwei, haar handen liggen aan alle kanten open door de scherpe gaaspunten. Maar uiteindelijk is de hele boel dan ook afgedicht, een goed gevoel!

Nadat we het dagelijkse bouwstof afgespoeld hebben en de hond zijn behoefte hebben laten doen in die oneindige natuur, gaan wij naar Cussy-en-Morvan. Op internet kwamen wij de blog van Gonny Kruisdijk tegen. Gonny woont in Cussy-en-Morvan. Zij heeft daar een oude pastorie gekocht een aantal jaar geleden, en geeft daar tal van cursussen. Ook is het mogelijk een lekkere maaltijd bij haar te nuttigen. Wij hadden haar thuis gemaild om te vragen of wij dat vanavond konden doen. Wat een gezellige verrassing daar! Een smaakvol ingerichtte pastorie, een heerlijk maal en een wijn die zo lekker was, dat wij er later dozen vol van hebben meegenomen.
Als jullie in de buurt zijn... zeker even een cursus of een maaltijd, of ook verblijf bij Gonny boeken!

Even nog een prent ons huis met de karakteristieke boom voor de deur, die ook zijn vorm in de winter houdt.

Met volle buik 'savonds weer terug naar ons project, en lekker in slaap vallen.